Het ligt in mijn aard om oog te hebben voor het grotere plaatje, met bewuste aandacht voor verleden, heden en toekomst. Van daaruit is onderstaande visie en mijn organisatie MOB ontstaan.

VERLEDEN: GEBLOKKEERDE LEVENSENERGIE

Al onze huidige persoonlijke, professionele en maatschappelijke uitdagingen, worstelingen, serieuze en hardnekkige problemen vinden hun oorsprong in het (verre) verleden en zijn in essentie terug te voeren op geblokkeerde levensenergie.

Onze levensenergie raakt geblokkeerd wanneer ons vrouwelijke, ontvangende zelf (hart), verbonden met haar hogere zelf, niet of onvoldoende richtinggevend is voor ons mannelijke, uitvoerende zelf (handen). Wanneer we haar onderdrukken, negeren, verdraaien of ontkennen, zoals we in het verleden vaak hebben gedaan, zijn we uit balans en uit verbinding met onze oorsprong en vallen we terug in ons afgescheiden, beperkte rationele bewustzijn.

Ons ego (hoofd), voert dan de regie en opereert zelfstandig, los van ons hogere zelf. Dat leidt vroeg of laat tot allerlei problemen, omdat het het geheel niet overziet, geen toegang heeft tot het verruimde intelligente bewustzijn en daardoor niet tot wezenlijke veranderingen en vernieuwing kan komen. Bovendien is het op zichzelf gericht, waardoor anderen binnen het collectieve systeem daar onvermijdelijk de gevolgen van ondervinden: van mild tot zeer ingrijpend. Het treft wereldwijd ontelbaar veel mensen in ontelbaar veel vormen, zonder dat ze daar iets aan kunnen doen. Ze dragen systemisch de last van ons verleden.

Immers, de disbalans tussen hart en handen, waardoor het hoofd niet dient maar leidt, leidt vroeg of laat tot energetische blokkades. In de loop van de tijd, soms over meerdere levens heen, kunnen deze zich ophopen en vastzetten. In het hier en nu manifesteren deze blokkades zich als (zeer) ongewenste of zelfs ernstige omstandigheden in ons persoonlijke leven, ons werkzame bestaan en onze samenleving.

Omdat we in de kern allemaal energetisch met elkaar verbonden zijn, zien en ervaren we daar steeds meer de uiteenlopende gevolgen van: in ons lichaam, in overtuigingen, in familie-, intieme en zakelijke relaties, in structuren, systemen, vormen en in de natuur. Hoewel we geneigd zijn te denken dat wat we nu meemaken een direct gevolg is van ons huidige doen en laten, is de werkelijkheid veel complexer en gelaagder en heeft alles een relatie met ons (verre) verleden.

HEDEN: VRIJMAKEN VAN LEVENSENERGIE

Het goede nieuws is dat we het tij gemakkelijk kunnen keren en dat er in wezen niets verloren is, wanneer we ons vrouwelijke, ontvangende zelf (hart), verbonden met ons hogere zelf, haar gelijkwaardige plek in het systeem laten innemen. Op die plek geeft zij richting aan ons mannelijke, uitvoerende zelf (handen). Wanneer hart en handen in balans harmonieus samenwerken, staat ons ego (hoofd) volledig in dienst van wat van oorsprong door ons heen tot expressie wil komen. Dat schept ruimte voor wezenlijke verandering en ongekende vernieuwing, niet slechts voor een happy few, maar voor iedereen op aarde.

Juist de uitdagende, moeilijke, verdrietige, pijnlijke, teleurstellende of oneerlijke situaties die ons nu allemaal diep in het hart raken, nodigen ons uit om de natuurlijke balans van binnenuit in onszelf, in onze organisaties en in de samenleving te gaan herstellen, opdat de levensenergie weer optimaal kan gaan stromen en kan worden aangewend waarvoor het oorspronkelijk is bedoeld.

Dat is de opgave van nu: door de natuurlijke balans van binnenuit te herstellen nemen we, in afstemming met ons hogere zelf en daarmee vanuit verruimd intelligent bewustzijn, overal verantwoordelijkheid voor. Door verantwoordelijkheid te nemen openen we onze ogen voor wat er onder de oppervlakte werkelijk speelt en gaan we onze ongewenste omstandigheden benutten om de geblokkeerde levensenergie in onszelf, in onze organisaties en in de samenleving stap voor stap weer in beweging te brengen.

De vrijgemaakte levensenergie gaan we inzetten voor de totstandkoming van een hoger niveau van bestaan: voor de vervulling van zowel onze persoonlijke behoeften en wensen, als onze diepere verlangens die verder reiken dan onszelf. Dit betekent niet dat alles binnen één mensenleven kan worden opgelost, maar de vooruitgang die we in de komende jaren kunnen boeken, zal aanzienlijk zijn.

TOEKOMST: EEN HOGER NIVEAU VAN BESTAAN

De herinnering aan ons hogere zelf zet een individuele reis van zelfrealisatie in gang die ons gaandeweg bij leven en/of voorbij de dood van het lichaam leidt naar een permanente hoge, bewuste staat van zijn, oftewel geestelijke volwassenheid. Gedurende onze individuele en gezamenlijke reis van zelfrealisatie herstellen we de natuurlijke balans van binnenuit in onszelf, onze organisaties en de samenleving, waarmee we onszelf en elkaar geleidelijk naar een hoger niveau van bestaan tillen.

AFGESTEMD OP DE KERN

Door alle tijden heen zijn er individuen, groepen mensen en beschavingen geweest die van nature meer afgestemd waren op hun kern en daardoor op bepaalde momenten een hoge staat van zijn ervoeren. Daardoor bereikten zij bijzondere, uitzonderlijke of zelfs geniale prestaties en creaties. Vaak maakten zij echter ook periodes van terugval naar een lagere staat van zijn mee, omdat ze deel uitmaakten van een samenleving die overwegend afgescheiden was van haar kern. Lange tijd vormden zij een kleine minderheid: een wakkere, verlichte voorhoede binnen de wereldbevolking, zonder zich daar overigens van bewust te zijn (geweest).

Met de verdere verruiming van ons individuele en collectieve bewustzijn, die sinds de Tweede Wereldoorlog steeds sterker doorzet, is een groeiende groep mensen in meer of mindere mate afgestemd op hun kern. Tot eind 2025 kon echter niemand bij leven een permanente hoge, wakkere staat van zijn bereiken, omdat het kantelpunt in bewustzijn daarvoor niet was bereikt. Veel van hen hebben periodes van enorme voorspoed, welzijn, geluk en welvaart gekend, weliswaar binnen de grenzen van hun eigen bubbel, terwijl anderen nog intens worstelen op lagere bestaansniveaus, omdat zij voortdurend moeten schakelen tussen wat als ‘twee werelden’ kan worden ervaren. Die twee ogenschijnlijk gescheiden werelden gaan we in de periode 2025-2032 bij elkaar brengen, geholpen door het hoge bewustzijn dat de jongere generaties meebrengen.

Vanaf de jaren tachtig zijn er veel mensen geboren die op het hoge(re) bewustzijn zijn aangesloten, zonder zich daar per se bewust van te hoeven zijn. Dit begon in beperkte mate met de generatie Millennials (geboren circa 1981-1996), in meerdere mate met generatie Z (geboren circa 1997-2012) en in grote mate met generatie Alpha (geboren circa 2013-2025).

IEDEREEN IS UNIEK, KAN ZICHZELF ZIJN EN IS VAN TOEGEVOEGDE WAARDE

Eenmaal (langer) aangesloten op onze kern kunnen we onszelf zijn en hebben we de tijd en ruimte om te ontdekken waar ons innerlijke vuurtje van AAN gaat, onszelf te ontwikkelen en toe te groeien naar wie we in essentie zijn. Gaandeweg worden we ons steeds bewuster van waar we voor zijn gekomen, wat we te doen hebben en hoe we daar op bewuste wijze expressie aan mogen geven. Vanuit de kern levert ieder op geheel eigen en unieke wijze wisselende bijdrages aan het verhogen van de kwaliteit van leven, zowel voor zichzelf als voor zijn, haar of hen (in)directe leefomgeving. Aanvankelijk onbewust en later (meer) bewust. Mensen maken het verschil enkel door hun aanwezigheid, door hun talent, gave, expertise of bijdrage via een bedrijf of organisatie.

OPNIEUW EN BLIJVEND VERBINDEN MET ONZE KERN

Tijdens de reis van zelfrealisatie gaan we ons bewust en blijvend verbinden met onze oorspronkelijke kern, door ons hart steeds verder te openen voor de intuïtieve leiding van ons hogere zelf en vanuit die afstemming, van binnenuit en op volstrekt natuurlijke wijze, in beweging te komen én te blijven. De reis van zelfrealisatie is de afrondende fase van de transitie naar een hoger niveau van bestaan.

CONTROLE LOSLATEN

Voor de meeste mensen is het lange tijd onmogelijk en later vooral moeilijk en spannend om steeds meer de controle los te laten, omdat ons lagere rationele bewustzijn en de daarmee verweven omgeving en omstandigheden deze stap bemoeilijken.

Ons beperkte rationele bewustzijn volgt de lineaire weg van de logica, houdt vast aan wat het kent en weet, en probeert alles verstandelijk te begrijpen en op te lossen. Zolang we overwegend terugvallen op ons lagere zelf, zijn we in de kern onbewust uit verbinding. Tot aan het moment dat we abrupt of geleidelijk ontwaken in het hogere bewustzijn en van binnenuit gaan ervaren dat er veel meer bestaat en mogelijk is dan we ooit hadden gedacht.

Pas vanaf dit moment durven we ons oude, vertrouwde bestaan versneld los te laten en zijn we klaar voor een next level dat ons terugleidt naar de kern. Tijdens onze reis van zelfrealisatie hebben we altijd zelf de regie, omdat we er bewust voor moeten blijven kiezen ons te laten leiden door ons hogere zelf.

HOGE(RE) STAAT VAN ZIJN

Door ons bewust en blijvend te verbinden met onze kern, verkeren we steeds vaker en langer in een hoge(re), wakkere staat van zijn, waarin we ons lagere rationele bewustzijn overstijgen en ons plafond* doorbreken, waardoor we steeds meer van onze potentieel ontsluiten. In verbinding met onze kern is ons ego dienstbaar aan wat van oorsprong door ons heen tot expressie wil komen en draagt het maximaal bij aan de afrondende fase van de transitie naar een hoger niveau van bestaan.

* Gay Hendricks (1945) noemt het plafond in zijn boek The Big Leap: je Upper Limit Problem (Boven Grens Probleem).

UIT VERBINDING ZIJN

Niemand is ooit echt uit verbinding (geweest), maar zo kan het wel aanvoelen wanneer we ons bewuster worden en terugkijken op het verleden. We kunnen op twee manieren ervaren dat we (tijdelijk) uit verbinding met onze kern zijn, en dat besef maakt dat we de bewuste verbinding willen herstellen.

1. Ons hart staat open voor de intuïtieve leiding van ons hogere zelf, maar we handelen er (nog) niet of slechts beperkt naar. Angst, onzekerheid, gebrek aan zelfvertrouwen of zelfliefde kan ons weerhouden te handelen naar wat we van binnenuit voelen, zien, horen of weten. Dit wordt nog lastiger, zo niet onmogelijk, wanneer onze directe omgeving in een overwegend lagere staat van bewustzijn verkeert en ons bewust of onbewust naar beneden trekt.

2. Ergens in ons leven hebben we ons hart (deels) gesloten voor de intuïtieve leiding van ons hogere zelf, of we zijn er wel ontvankelijk voor, maar ons ego interpreteert die leiding op een eigen, verdraaide manier. Daardoor handelen we vaak vanuit ons overwegend beperkte rationele bewustzijn, en treedt ons ego, bedoeld of onbedoeld, afgescheiden van haar oorsprong op. Wat het doet, wil, wenst, voortbrengt en beschermt, is gericht op zichzelf, de directe omgeving of de groep of community waarmee het zich identificeert. In essentie is ons lagere rationele bewustzijn altijd beperkt in zienswijze en mogelijkheden.

DISBALANS EN ONGELIJKHEID

Als we onbewust uit verbinding zijn met onze kern, dan is er sprake van een disbalans tussen onze vrouwelijke en mannelijke zelf, waardoor we de natuurlijke stroom van levensenergie die vrij door ons heen wil stromen blokkeren. Die blokkades wreken zich vroeg of laat, en manifesteren zich als (zeer) ongewenste omstandigheden in ons leven.

Niemand ontkomt er in de huidige tijd meer aan: we hebben allemaal te maken met lichte, serieuze of ernstige problemen die ons persoonlijke, professionele en maatschappelijke leven flink uit balans brengen, zo niet op zijn kop zetten. Niet als straf, en ook niet bedoeld om iets of iemand de schuld ervan te geven, maar als uitnodiging om de balans van binnenuit te herstellen: in onszelf, in onze organisaties en in de samenleving. Dat wat we als individu doormaken heeft altijd een relatie met het collectieve proces van bewustzijnsverruiming, en moeten we ook zo blijven zien, anders dooft ons innerlijke vuurtje.

DE OPGAVE VAN NU

Paradoxaal genoeg zijn het juist de uitdagende, moeilijke, verdrietige, pijnlijke, teleurstellende of oneerlijke situaties, of we die nu persoonlijk ervaren, in onze directe omgeving, of verder weg, die ons diep in het hart raken en ons uitnodigen de natuurlijke balans van binnenuit te herstellen. Dáár ligt de opgave van nu. Daarbij doen we er goed aan onszelf en elkaar eraan te blijven herinneren dat we ons precies op het juiste moment in tijd en ruimte bevinden om het tij te keren. Dat we niet te laat zijn, en dat er in essentie nooit iets verloren is, ook al lijkt dat op bepaalde momenten misschien wél zo. Dit besef is begrijpelijk vanuit het lagere, beperkte rationele bewustzijn.

We hebben onze (zeer) ongewenste omstandigheden stuk voor stuk onder ogen te zien, er vanuit verruimd bewustzijn verantwoordelijkheid voor te nemen en ze om te buigen, zodat we de geblokkeerde levensenergie gaan vrijmaken, opnieuw in beweging wordt gezet en op een natuurlijke manier kan stromen in de richting die we voor onszelf wensen én voor elkaar verlangen.

HOGERE ZELF

Ons hogere zelf is het verruimde, intelligente bewustzijn waaruit alles is voortgekomen en voortdurend ontstaat. Het is onze gids op onze reis van zelfrealisatie. Het omvat alles en iedereen waarvan we nu weet hebben én wat we in de toekomst nog mogen ontdekken. Waaronder wij die nu leven, de natuur, alles wat door mensen is voortgebracht, zij die recent of lang geleden zijn overleden, en de ongeboren zielen. Het is een onuitputtelijke bron van onvoorwaardelijke liefde, oneindige scheppingskracht en universele wijsheid.

VERTROUWEN, VREDE, GELUK EN VRIJHEID

De verbinding met ons hogere zelf schenkt ons onder alle omstandigheden groot vertrouwen, innerlijke vrede, diepgaand geluk en absolute vrijheid. Ook, en juist, wanneer onze werkelijkheid allesbehalve rooskleurig is.

EGO

Ons ego is afgescheiden van haar oorsprong en vormt ons beperkte, rationele bewustzijn. Het omvat onze gedachten, gevoelens, emoties en overtuigingen: alles wat we voor waar aannemen, kunnen begrijpen, verklaren of wetenschappelijk onderbouwen.

TRANSITIE

De overgang naar een hoger niveau van bestaan speelt al sinds mensenheugenis in de onderstroom en ontvouwt zich van binnenuit, in zowel bewuste als onbewuste verbinding met ons hogere zelf. Ze leidt ons door alle tijden en levens heen, in opeenvolgende en parallelle cycli van ontwaken, oogsten, loslaten en groeien. Zo ontwikkelen we ons van onbewustzijn, via het ego, door zelfrealisatie in verbinding met ons hogere zelf, naar uiteindelijk een permanente hoge, wakkere staat van zijn. Wanneer dit proces collectief voltooid is, breekt een nieuw tijdperk van geestelijke volwassenheid aan.

IEDEREEN TELT EN DOET MEE 

Iedereen maakt, bewust én onbewust, deel uit van de transitie: jong en oud, ongeboren en reeds overleden, ongeacht iemands verleden, tekortkomingen, beperkingen, afkomst, geloof, gender of seksuele voorkeur. Ieder precies vanuit het punt in de tijd en de plek in de ruimte waar hij, zij of hen zich op elk moment bevindt en naartoe beweegt.

EIGEN PLEK INNEMEN

Naarmate ons bewustzijn zich verder verruimt, ontworstelen we ons geleidelijk aan ons lagere rationele bewustzijn. Hierdoor ontstaat steeds meer ruimte om te ontdekken waarin we uitzonderlijk en volstrekt uniek zijn, en om die talenten, gaven of expertises verder te ontwikkelen, in samenhang met de relaties, ervaringen, mogelijkheden en middelen die ons op ons levenspad worden geboden. Zo nemen we stap voor stap onze autonome, authentieke en betekenisvolle plek in het geheel en in de transitie in. Ieders plek is afgestemd op de persoonlijke blauwdruk, ontwikkelingsfase, behoeften, wensen en verlangens, én op waar iemand op elk moment staat en, in samenhang met de omgeving, naartoe groeit.

GEESTELIJKE VOLWASSENHEID

Geestelijke volwassenheid is een permanente hoge, wakkere staat van zijn, die mensen belichamen door zichzelf te realiseren. Zij hebben hun afgescheiden ego volledig getranscendeerd. Na de reis van zelfrealisatie volgt de vervolmaking in een nieuw tijdperk. 

NIEUW TIJDPERK

Hoe de nieuwe tijd van geestelijke volwassenheid er precies uitziet, wordt gaandeweg concreter naarmate meer mensen zichzelf realiseren. De samenleving die hierbij past, is in de kern democratisch, inclusief, vredig, gelukkig, leefbaar, duurzaam en welvarend. In dit tijdperk vervolmaken we onszelf als individu, als organisatie en als samenleving. Voordat het zover is, moet echter eerst de basis op orde zijn.

EERST DE BASIS OP ORDE

Voorafgaand aan zelfrealisatie richten mensen zich primair op fysieke basisbehoeften en op wat ze in essentie nodig hebben en aanvullend wensen op het gebied van veiligheid en zekerheid, sociaal contact, en erkenning en waardering, zoals Abraham Maslow (1908) in 1943 beschreef. Mensen moeten hun noodzakelijke en enigszins comfortabele basis tot op zekere hoogte op orde hebben om toe te komen aan de volgende fase van zelfrealisatie, waarin geleidelijk een verschuiving plaatsvindt van het ik (ego) naar het wij (verbonden zijn).

NEDERLAND VOOROP

Wanneer een community of land de basis overwegend goed op orde heeft en kan onderhouden, ontstaat er op individueel niveau ruimte voor zelfrealisatie. Wereldwijd zijn al veel mensen toe aan deze verrijkende en verdiepende levensfase, echter Nederland loopt hierin voorop en heeft daarmee een dienende rol te vervullen in de transitie. 

KANTELPUNT

Eind 2025 bereikte wereldwijd een kritische massa bewustzijn van het hogere zelf, waardoor een kantelpunt ontstond en de transitie in een stroomversnelling kwam. Omdat we in de kern energetisch met elkaar verbonden zijn, verruimt ons collectieve bewustzijn zich vanaf dat moment exponentieel en is het transcenderen van het ego bij leven mogelijk geworden. Tot aan het kantelpunt was dit niet mogelijk. Voor een groeiende groep mensen ontstaat hierdoor ruimte voor zelfrealisatie en daarmee, op termijn, voor wezenlijke verandering en ongekende vernieuwing. Zo tillen we elkaar, onze organisaties en uiteindelijk de samenleving versneld omhoog naar een hoger niveau van bestaan.

ZELFREALISATIE

De reis van zelfrealisatie leggen we alleen af en begint op het moment dat een wake-up call ons herinnert aan het hogere zelf en eindigt bij geestelijke volwassenheid. Gedurende deze reis bij leven en/of na de dood van het lichaam, ondergaan we een proces van bewustzijnsverruiming dat altijd nauw verweven is met onze directe en indirecte omgeving én het collectieve bewustzijn, omdat niets op zichzelf staat.

WAKE-UP CALL

Afhankelijk van onze plaats en positie in de tijd, en van de stroom van geplande en ongeplande gebeurtenissen, omstandigheden, ontmoetingen en ervaringen die ons leven vormen, worden we op verschillende momenten herinnerd aan ons hogere zelf. Vaak vervaagt deze herinnering daarna, of verdwijnt ze voor enige of langere tijd volledig naar de achtergrond, doordat we weer (deels) terugvallen op ons lagere ego-bewustzijn. Dat is inherent aan ons proces van bewustzijnsverruiming. Veelal kunnen we pas later in de tijd herkennen welke momenten kleine of grote wake-up calls zijn geweest. Voor mij persoonlijk kwam de echte wake-up call in de vorm van een spontane eenheidservaring op 14 september 2003. Dat moment markeert voor mij het begin van mijn reis van zelfrealisatie.

GROTE IMPACT

Zij die een reis van zelfrealisatie doormaken, ondergaan een diepgaand en levensveranderend proces van bewustzijnsverruiming. Ze moeten zich ontworstelen aan alle aanpassingen die ze in het verleden hebben gemaakt om op het punt te komen waar ze nu staan, én zich tegelijkertijd versneld afstemmen op het hogere bewustzijn, terwijl ze vaak ook nog moeten omgaan met intens verlies: van toekomstperspectief, dierbaren, werk, gezondheid, mogelijkheden, of andere levensaspecten.

Dit zet hun persoonlijke, professionele en maatschappelijke leven volledig op zijn kop, omdat hun oude, vertrouwde bestaan, geworteld in het lagere ego-bewustzijn, geleidelijk, versneld of zelfs abrupt verandert. Deze uitdagingen brengen zowel nieuwe kansen als tegenwind en forse tegenkrachten met zich mee. Gevoelens van eenzaamheid, onrecht, boosheid, verdriet, onzekerheid of angst kunnen daardoor omhoog komen, vooral wanneer perspectief ontbreekt, vragen zich opstapelen en het leven van anderen in hun omgeving ogenschijnlijk moeiteloos doorgaat. Alles hangt echter met elkaar samen, en vroeg of laat zijn ook zij klaar voor hun reis. Op dat moment hebben ze houvast, richting, begeleiding en ondersteuning nodig van degenen die hen zijn voorgegaan.

JONGERE GENERATIES

Naast de veelal oudere generaties die nu ontwaken en daardoor (zeer) pittige tijden doormaken, zijn er velen die al in het hogere bewustzijn zijn geboren, zonder zich daar volledig van bewust te hoeven zijn. Deze bewuste en vrije geesten, aanwezig in alle tijden, maar nu in grotere aantallen, hoeven zich nog maar beperkt, of zelfs helemaal niet, te ontworstelen aan hun lagere ego- bewustzijn. Vanuit hun autonome, authentieke kern maken zij hun omgeving wakkerder en zetten ze hen aan tot wezenlijke verandering en ongekende vernieuwing.

Denk in beperkte mate aan de Millennials (geboren circa 1981-1996), in grotere mate aan generatie Z (geboren circa 1997-2012), en in nog grotere mate aan generatie Alpha (geboren circa 2013-2025). Zij voegen zich niet of nauwelijks in het verouderde systeem dat voortkomt uit het lagere beperkte rationele bewustzijn, simpelweg omdat het niet aansluit bij wie zij in essentie zijn en hen beperkt in hun kansen, mogelijkheden, ontwikkeling en groei. Zij hoeven zich in de kern niet aan te passen. Toch doen ze dat wel op sommige plekken en in sommige omstandigheden, om dezelfde reden dat eerdere generaties zich ook hebben aangepast en dat tot op de dag van vandaag nog doen.

AANPASSINGSMECHANISME

Wanneer we ons op bepaalde momenten en plekken tijdelijk aanpassen aan lager bewustzijn, gebeurt dat ofwel bewust en vrijwillig, bijvoorbeeld om onze kansen te vergroten of ergens bij te horen. Of het gebeurt uit onbewuste loyaliteit aan onze ouders, grootouders, voorouders of anderen waarmee we op energetische wijze door en over levens heen verbonden zijn. Zo dragen we in het heden vaak onbewust onverwerkte lasten die niet per se van ons zijn, maar wel een relatie met ons hebben. Het is een complexe knoop om in het hier en nu te ontwarren.

PSYCHISCH EN LICHAMELIJK LIJDEN

Juist de (hoog) sensitieve, veelal onbegrepen groep mensen voelt zich vaak niet thuis in onze huidige, gehaaste en afgescheiden wereld. Ze kunnen niet (meer) meekomen in een samenleving die grotendeels afgesneden is van haar kern. Lichamelijk en psychisch hebben zij het vaak zwaar. Sommigen van hen schreeuwen als het ware om hulp, maar krijgen deze niet of onvoldoende omdat het systeem overbelast is of omdat het hen aan middelen en mogelijkheden ontbreekt. Maar ook omdat hun problematiek te medisch en rationeel wordt benaderd. Niks van alles wat we met elkaar bedenken vanuit het lagere ego-bewustzijn kan hen echt helpen, hoogstens tijdelijk voor verlichting zorgen.

SPIEGELS

Hoe verder we zelf bij onze kern vandaan staan, hoe groter de tegenstelling en dito problemen we voorgespiegeld krijgen als samenleving. Dat is geen straf of karma maar puur een wetmatigheid als je ervan uitgaat dat alles met elkaar verbonden is en we tezamen één geheel vormen. Dat wat we met elkaar aan te hebben kijken komt omhoog, nu nog meer dan ooit hiervoor.

De neerwaartse spiraal van rampspoed en toenemende dreiging van buitenaf, die steeds dichterbij komt, wordt alleen maar versterkt als we het tij niet keren door de natuurlijke balans van binnenuit te herstellen. We zijn vaak geneigd ons, vanuit de beste intenties, te richten op het oplossen van de problemen van en voor anderen. Dat leidt echter af van het werk dat we eerst en vooral zelf te doen hebben. Iedereen kan, mits wilsbekwaam, nu in de spiegel kijken en met zichzelf aan de slag gaan, en krijgt daar ook de tijd en ruimte voor. De tijd is er rijp voor.

Het zijn niet primair de kwetsbare mensen, onze jongeren en kinderen die allerlei therapieën nodig hebben om aangehaakt te kunnen blijven. Zij mogen juist zichzelf zijn. Ze fungeren ‘slechts’ als spiegel voor ons allen en betalen daar al een hoge prijs voor, sommigen zelfs met hun leven en ze staan vaak onterecht aan de kant, waardoor hun potentieel onbenut blijft. Deuren blijven voor hen gesloten zolang hun meer vitale (in)directe omgeving, betrokken organisaties en de samenleving de natuurlijke balans van binnenuit niet herstellen. Pas wanneer wíj die beweging maken, verlichten we hun levens en scheppen we de voorwaarden waardoor zij op enig moment ook kunnen gaan floreren. Hun gezondheid, welzijn, energieniveau en levensvreugde zullen dan met sprongen vooruitgaan.

Daarmee ontstaat voor hen, en uiteindelijk voor ons allemaal, perspectief op een hoger niveau van bestaan. Dat niveau is werkelijk voor iedereen weggelegd, mits we ervoor kiezen om te doen wat werkelijk nodig is, in plaats van aan de oppervlakte te blijven sleutelen zonder dat er op een diepere laag iets wezenlijks verandert.

Ook degenen die het de samenleving moeilijk of zelfs onmogelijk maken met hun ontwrichtende of destructieve gedrag, nodigen ons uit om te natuurlijke balans van binnenuit te herstellen. Wanneer we dat doen, bevrijden we hen van hun op zichzelf gerichte gedrag, dat ook een projectie is. Iedereen vervult zijn, haar of hen tijdelijke onbewuste rol in de transitie naar een hoger niveau van bestaan. Niemand krijgt meer op zijn, haar of hen bord dan het van nature kan dragen, en we zijn vaak veel weerbaarder, wendbaarder, veerkrachtiger en flexibeler dan we denken, zeker wanneer er een hoopvol en haalbaar toekomstperspectief is.

VERSNELD LOSLATEN

Vanaf het kantelpunt nemen we in versneld tempo, maar wel bewust en verantwoord, afscheid van alle vormen, structuren, systemen en overtuigingen die ooit passend waren bij het lagere rationele bewustzijn, maar mensen nu wereldwijd beperken de sprong te maken naar een hoger niveau van bestaan.

EINDE VAN DE DUALITEIT

De allerbelangrijkste overtuigingen, en misschien ook de moeilijkste voor het afgescheiden ego om los te laten, zijn dat er vanuit het allerhoogste perspectief geen goed of fout en geen schuld of onschuld bestaat, dat we niets hadden kunnen voorkomen en dat er in essentie nooit werkelijk iets verloren gaat, zelfs niet wanneer het lichaam sterft. De reis van zelfrealisatie gaat voorbij het fysieke bestaan en zet zich voort tot aan het nieuwe tijdperk.

VERTROUWEN EN BEREIDHEID MEE TE BEWEGEN

De afrondende fase van de transitie vraagt groot vertrouwen in onszelf en in de toekomst. Het vraagt ook de bereidheid om, in verbinding met ons hogere zelf, mee te bewegen op de natuurlijke stroom van het leven. Alleen wanneer we daarin durven mee te gaan, maken we de grote sprong naar een hoger niveau van bestaan.

In de kern verbonden,
Simone Kuiter

16 december 2025