Drukke hal, straten en winkels.
Mensen achter de ramen, gezellig samen in een café of restaurant. Volle perrons.
Ik kom zelden in de stad. Gisteren was een uitzondering: even op en neer naar het centrum van Utrecht met de trein.
Zoveel mensen, zoveel energieën. Zoveel onderlinge, onzichtbare draden die ons energetisch met elkaar verbinden en waarin we verstrikt kunnen raken.
Vaak hebben we niet goed door hoezeer we energetisch verweven zijn. Hoe sterk we ons, meestal onbewust, aanpassen aan het energieniveau van onze omgeving. Totdat onze frequentie verhoogt en we meer gaan waarnemen. Vanaf dat moment verandert geleidelijk alles.
Je kunt niet meer mee in de stroom van onbewustzijn. En dat heeft gevolgen voor je (werkzame) leven. Je wordt bijvoorbeeld ziek, je baan verdwijnt, je relatie stopt of komt onder druk te staan. Je krijgt te maken met verlies, rouw, geweld, zorgen om of voor iemand, financiële onzekerheid, afhankelijkheid of een grote druk van buitenaf.
Niet omdat je iets fout doet of hebt gedaan. Niet omdat anderen iets doen of nalaten.
Maar omdat je in een proces van bewustzijnsverruiming bent gekomen. Omdat je jezelf energetisch mag gaan opschonen, zodat je vrijer en wakkerder wordt. En mag gaan ontdekken wat de essentie van het leven is, wat je te doen hebt, waar jouw hart van gaat branden en wat er door jou heen tot expressie wil komen.
Het is een bijzonder verrijkend en betekenisvol proces. Een proces dat gepaard gaat met heftige emoties, diepe gevoelens, worstelingen en confrontaties. Omdat we bewustzijn mogen brengen naar alle plekken waar onze levensenergie is geblokkeerd.
Dat hogere bewustzijn brengt beweging. En die beweging leidt ons naar een nieuwe tijd.
Een tijd van wezenlijke verandering en ongekende vernieuwing.
