Langs de zijlijn.
Kind voetbalt.
Ik houd van de drukte. Een volle kantine, veel kinderen op het veld en ouders langs de zijlijn.
Waar ik de buitenwereld op mij in laat werken, vind ik in mezelf mijn vredige plek. Voorheen verliet ik die plek nog regelmatig omdat mijn aandacht zich naar buiten richtte en ik bezig was met mijn omgeving.
Wat er is veranderd, is dat ik me nog steeds sterk bewust ben van mijn omgeving maar haar geen plek in mij geef.
Ik hoef niks op te lossen, niks te controleren, niks over te nemen, niks te dragen, niks uit de weg te gaan, niet langer waakzaam te zijn.
Dat geeft zoveel vrijheid!
Door die vrijheid kan ik juist bewust aanwezig en beschikbaar zijn voor mijn omgeving en mijn energie inzetten waar het echt nodig of gewenst is en het verschil kan maken.
