Ik was 29 toen ik door een voorbij-de-doodervaring ontwaakte.
Voor het eerst maakte ik bewust contact met wat ik mijn hogere zelf noem. Tegelijkertijd kreeg ik een glashelder beeld van de toekomst. Vanaf dat moment wist ik dat mijn leven een andere richting zou nemen.
Tot die tijd leefde ik vooral in mijn hoofd. Ik liet alles achter me waar ik mijn basis tot dusver in vond. Mijn huis, lange relatie, woonplaats, vaste baan, goed inkomen en het gewenste moederschap op dat moment.
Mijn reis van zelfrealisatie begon. Wat een avontuur was dat, zeker in de beginjaren na mijn kantelmoment. Later werd het opnieuw zwaarder maar anders dan vroeger. Er was continu een diep vertrouwen en innerlijke weten.
Ik was 39 toen ik volledig aan de grond zat. Ik bezat nauwelijks meer dan wat kleding, een paar dozen met spullen en ongeveer vijfhonderd euro op mijn rekening. Met pijn in mijn hart verliet ik mijn toen zo geliefde Amsterdam en keerde ik terug naar Amersfoort. Naar het kale flatje dat mijn tante mij en mijn zus had achtergelaten nadat ze niet langer voor zichzelf kon zorgen.
Ik was 50 toen ik mijn basis opnieuw op orde had: een liefdevolle relatie, het moederschap vanaf mijn veertigste, een groot huis om in te wonen, zelfstandigheid, financiรซle onafhankelijkheid en een gezond lichaam. Alles leek te kloppen.
Behalve รฉรฉn ding.
Mijn hoofd had opnieuw de leiding genomen. Met รฉรฉn belangrijk verschil ten opzichte van de eerste 29 jaar van mijn leven: ik was ontwaakt en kende de verbinding met mijn hogere zelf. De geest was uit de fles.
Juist daardoor wist ik des te sterker dat ik niet langer verdeeld kon blijven leven. Vanaf dat moment was alles in mij erop gericht de verdeelde delen in mezelf te helen en me volledig te verbinden met mijn ware zelf..
Bijna 52 ben ik en ik ervaar in het diepst van mijn wezen dat mijn leven nu pas echt op alle terreinen begint. De cirkel is rond. Alles klopt in mijzelf en die basis is essentieel. Mijn vrouwelijke zelf (hart) en mannelijke zelf (handen) zijn in balans en werken harmonieus samen.
Mijn hoofd doet niet meer mee. Ik ben in de kern verbonden met het niet fysieke intelligente bewustzijn dat mij in het hier en nu leidt.
Ik heb altijd gezegd dat ik een laatbloeier ben. Tot nu toe ontwikkelde en groeide ik ondergronds. Sinds 2003 was er een helder lichtpunt dat mij stap voor stap de weg wees, ook wanneer ik die zelf nog niet kon overzien.
Nu ben ik er (eindelijk) klaar voor om bovengronds te leven, werken, ondernemen en besturen en mijn unieke steentje bij te dragen aan het verhogen van de kwaliteit van leven van alles en iedereen.
Together we rise ๐ฅ,
Simone
