11 mei 2026
Je bent nogal overtuigd van jouw waarheid.
Twijfel je nooit?
Jawel.
Niet aan mijn waarheid, wel aan mezelf.
Voortdurend.
Mag ik mijn waarheid wel spreken en delen?
Ga ik geen grens over bij mensen?
Ik kan er diep van in de put raken, omdat de geschiedenis heeft laten zien dat de waarheid van de één vaak de vrijheid van de ander beperkte. Juist die geschiedenis, die zich in het heden nog altijd herhaalt, maakt mij kwetsbaar en bewust: dat nooit meer.
Toen ik vanochtend weer in de put zat, kwamen de woorden van Hans van Mierlo omhoog die hij in 2005 uitsprak (video onderaan ingevoegd). Ze roerden me tot tranen toe. Als mijn held, mijn voorbeeld, die regelmatig twijfelde aan zichzelf, zo overtuigd en vurig zijn waarheid kon spreken, dan heb ik dat ook te doen.
Want mijn waarheid heb ik juist in vrijheid kunnen opdiepen. En diezelfde vrijheid geeft mij de mogelijkheid om, net als Hans van Mierlo op zijn manier deed, mijn eigen unieke steentje bij te dragen aan meer vrijheid in de samenleving.
Wat moet ik anders met mijn vrijheid doen? Ik kan van alles bedenken, maar niets daarvan doet recht aan wie ik ben en aan mijn waarheid.
Maar dan komt opnieuw die vraag: ga ik met mijn waarheid geen grens over bij mensen?
Een waarheid die zo grensoverstijgend is:
- Dat ze mensen kan beangstigen, doen gruwelen en hun basis kan doen wankelen, niet letterlijk, maar figuurlijk.
- Dat ze niemand uitsluit, omdat we in de kern energetisch met elkaar verbonden zijn. Wat je afwijst in de ander, wijs je uiteindelijk af in jezelf. Maar weinigen durven nog zó eerlijk en allesoverstijgend te zijn.
- Dat ze de verantwoordelijkheid voor een hoger niveau van bestaan teruglegt bij het individu, dat meer invloed heeft dan het denkt, mits die invloed zuiver en dienstbaar wordt aangewend voor een hoger doel dan zichzelf.
- Dat een venster opent naar een gelukkige, vreedzame en vrije wereld die binnen handbereik ligt, mits we ons verbinden met onze kern, ons ware zelf, en met elkaar, van waaruit we ons volledige potentieel ontsluiten ten dienste van het geheel.
- Dat ze, door haar van mens tot mens te belichamen en daarin de krachten te verenigen, een einde kan maken aan de lage kwaliteit van leven waarin wereldwijd zoveel mensen nog altijd verkeren.
Ja, ik rek grenzen op, maar in mijn hart weet ik dat ik er niemand mee schaad, hoogstens dat ik mensen tijdelijk kwijtraak. Dat is (nog) op veel momenten eenzaam, maar altijd beter dan niet naar mijn waarheid leven.
“Wie is dat mama?” Zei Peer net, die vandaag een dagje thuis is bij mij. “Hij lijkt op opa.” De gelijkenis met mijn schoonvader is inderdaad zichtbaar. Hoe mooi dat alles telkens weer samenkomt in het hier en nu.
Ik mis hem.
📸 Foto: Zijn biografie, met hemzelf groot op de cover, ligt altijd in het zicht.
