24 april 2026
ππ€ π€ππ§ π©ππ¬ π‘ππ π₯ππ―ππ§ π―π’ππ«ππ§ ππ₯π¬ π’ππππ«πππ§ π‘ππ π¦π’π§π¬πππ§π¬ π³π¨ π π¨ππ π€ππ§ π‘πππππ§ ππ₯π¬ π’π€.
Deze gedachte overheerst bij mij de laatste tijd. Ik word dit jaar 52 en heb alles wat ik wens: volop energie, een goede gezondheid, een sterk lichaam, een opgeruimd verleden, een fijn huis met een heerlijke tuin, een lieve man, kinderen die op veel vlakken goed presteren, ouders die nog leven, familie, een sociaal netwerk, financiΓ«le ruimte en vrijheid en eindeloos veel mogelijkheden en kansen. Ik kan alle boxjes afvinken βοΈ.
Maar..
Als ik het nieuws tot me neem en via allerlei kanalen persoonlijke verhalen binnen laat komen, besef ik me hoe bevoorrecht ik ben en tegelijkertijd ervaar ik een stil lijden, omdat er zoveel mensen zijn die het op essentiΓ«le levensgebieden slechter hebben dan ik. Vaak door omstandigheden waar ze geen invloed op hadden.
Dat onrecht en die ongelijkheid raken me, omdat ik voel dat we in de kern allemaal met elkaar verbonden zijn. De ander dat ben ik en andersom.
Ik merk dat ik daardoor niet langer bezig wil zijn met het plannen van de volgende vakantie, sociale activiteit of de upgrade van mijn huis, garderobe of auto. Het voelt zinloos en leeg om daar mijn tijd en energie aan te besteden.
Ik wil van grotere betekenis zijn, zonder mijn welvarende leven aan de kant te schuiven. Het mag allemaal zeker nog mooier, fijner en beter, mits het hand in hand gaat en bijdraagt aan een hoger doel.
Tegelijkertijd ben ik niet iemand die zich op de meest voor de hand liggende manieren inzet voor de medemens. Dat is geen onverschilligheid maar trouw zijn aan mezelf. Ik wil bijdragen aan een werkelijke oplossing voor de vele problemen die worden ervaren. Niet alleen voor een individu of een groep, maar voor iedereen.
In mijn ogen is dat niet eens zo moeilijk. Maar het vraagt wel moed van ons allemaal: de bereidheid om de controle los te laten en ons lagere zelf te overstijgen, het deel dat verbonden is met ons begrensde, rationele bewustzijn.
Zodat we de natuurlijke balans kunnen herstellen in onszelf, in onze organisaties en in de samenleving. De balans tussen ons vrouwelijke zelf (β€οΈ) en ons mannelijke zelf (handen).
We komen uit een systeem waarin we overwegend vanuit ons hoofd hebben gehandeld, in plaats van vanuit ons β€οΈ. Dat heeft ons veel gebracht, maar ook veel gekost. Onze levensenergie is op veel plekken geblokkeerd geraakt en dat zien we nu terug in de grote en toenemende problemen van deze tijd, problemen die we zelf ervaren, van dichtbij meemaken of op afstand aanschouwen. Niemand ontkomt er meer aan.
Door uit ons hoofd te komen en in ons β€οΈ te landen en van daaruit onze intuΓ―tieve leiding te volgen, stemmen we ons af op een grenzeloos intelligent bewustzijn. Dat ons stap voor stap leidt, uit wat nu vastzit, en ons in beweging zet om te ontwikkelen wat nodig is om onszelf en elkaar naar een hoger niveau van bestaan te brengen.
Doe je mee?
Together we rise π₯,
Simone
