Dat is wat ik onlangs schreef in een comment onder een post op LinkedIn. Dat vraagt om toelichting.
Kinderen zoeken veelvuldig grenzen op, gaan eroverheen en doen niet wat je van ze vraagt, verwacht of verlangt. Dat doen ze gewoon, of je dat nu wilt of niet. Het is al gebeurd op het moment dat we het opmerken, anders is er geen probleem.
Waar leg je dan je focus op? Op het ongewenste gedrag of op waar je je kind naartoe wilt laten groeien en ontwikkelen?
Wat zich in het hier en nu afspeelt, laat zich niet terugdraaien. De stoel is al door de lucht gegaan, de vaatwasser is weer niet uitgeruimd, je zoon heeft zijn jongere broertje al pijn gedaan, je kind gaat door met gamen terwijl jij vraagt of hij aan tafel komt, je tiener komt haar kamer niet meer uit omdat zij verslingerd is aan social media, etc.
Vaak richten we ons op het ongewenste gedrag en gaan we passende regels, maatregelen en straffen bedenken om herhaling te voorkomen of om aan damage control te doen.
We gebruiken onze energie om bij het kind iets af te dwingen of tussen de oren te krijgen. In het gunstigste geval past het zich aan, net als jij hebt gedaan en tot op zekere hoogte nog steeds doet. In het slechtste geval volhardt het in het ongewenste gedrag, wordt het op steeds meer terreinen zichtbaar en voel jij je als ouder steeds machtelozer en radelozer.
Wat dan wel? Houd voor ogen wat je wenst en verlangt en accepteer dat je daar nog niet bent. Er zit nog een ontwikkelingsweg tussen A en B, die jij hebt te ondergaan en te begeleiden. Zij volgen jou. Focus je 100% op jezelf. Wie weleens gevlogen heeft kent deze boodschap: βZet als de situatie daarom vraagt eerst uw eigen zuurstofmasker op voordat u anderen helpt, ook kinderen.β
Als je die uitdaging echt aangaat en het tijdelijke ongemak durft uit te zitten, zul je zien dat je kinderen jou komen vrijmaken met hun doen en laten. Daardoor ga jij jouw grenzen verleggen en verbind je je steeds langer en vaker met je ware zelf, van waaruit jij op termijn moeiteloos het leven creΓ«ert dat je voor jezelf en je kinderen voor ogen hebt.
Wanneer jij dat proces van bewustzijnsverruiming aangaat en terugkeert naar je eigen energie, voorbij je overlevingsmechanismen, zullen zij juist op hun pootjes terechtkomen en zich ontwikkelen tot vrije en verantwoordelijke mensen.
Kies je voor controle en logica, en daarmee voor de shortcut van begrenzen, dan ontneem je niet alleen hen maar ook jezelf de kans om te zijn wie jullie in essentie zijn. Daarmee ontsluit je je eigen potentie en die van hen niet of onvoldoende.
Het komt goed, juist als je het tegenovergestelde denkt en ziet. Kijk en reik verder dan wat je hoofd je vertelt over een situatie. Verruim je perspectief, beweeg mee en doorbreek het plafond van je lagere zelf.
Wellicht ten overvloede: als de situatie erom vraagt, handel je natuurlijk direct en adequaat om de veiligheid te waarborgen, bij voorkeur geweldloos in woord en daad. En vanzelfsprekend draag je je normen en waarden uit, zo lang en zo vaak als nodig is.
Maar plak er geen verhaal op en maak er geen drama van. Het is gebeurd, blik in stilte terug op wat zich voordeed en laat de situatie blootleggen wat er vervolgens aangekeken, doorvoeld, opgeschoond en losgelaten mag worden.
Together we rise π₯,
Simone