5 mei 2026
๐๐ฅ๐ฌ ๐๐ซ รฉรฉ๐ง ๐ฌ๐๐ก๐๐๐ฉ ๐จ๐ฏ๐๐ซ ๐๐ ๐๐๐ฆ ๐ข๐ฌ, ๐ฏ๐จ๐ฅ๐ ๐๐ง ๐๐ซ ๐ฆ๐๐๐ซ.
Je lagere zelf is begrensd.
Je ware zelf, de verheven 2.0 versie van je lagere zelf, is onbegrensd.
Elke keer dat je tegen grenzen aanloopt, anderen grenzen oplegt of denkt dat grenzen stellen dรฉ oplossing is voor de problemen die jij ervaart of wij als samenleving ervaren, kom je opdagen vanuit je lagere zelf: je rationele bewustzijn. Volstrekt logisch, maar niet toekomstbestendig.
De kunst is om je te verbinden met de stilte, bij voorkeur langer dan de twee minuten die we onszelf op 4 mei opleggen, zodat je je kunt afstemmen op het intelligente bewustzijn dat jouw fysieke werkelijkheid overstijgt en jou, vanuit jouw oorspronkelijke blauwdruk en natuurlijke plek en positie binnen het geheel, in staat stelt om elke ongewenste situatie te transformeren naar een meer gewenste, mits het een hoger doel dient.
Maar ik hoor je denken:
โMijn feitelijke omstandigheden begrenzen mij. Ik heb nauwelijks inkomen, energie, geen opleiding, geen baan, geen veilig thuis, ik ben ziek, ik sta er alleen voorโฆ hoe dan?โ
Of:
โMoeten we dan alles maar toestaan? Relschoppers hun gang laten gaan? Fatbikers door de straten laten scheuren? Grensoverschrijdend gedrag accepteren? Poetin geen strobreedte in de weg leggen? Kinderen altijd hun zin geven? Dansen naar de pijpen van Trump? Meer consumeren, simpelweg omdat het kan? Komen en gaan op werk wanneer het ons uitkomt? Niet optreden tegen geweld, respectloosheid, pesten, racisme, discriminatie en uitsluiting? Ben je gek geworden?โ
Ik word logischerwijs niet of niet goed begrepen wanneer ik de verantwoordelijkheid voor zo vurig gewenste verandering en vernieuwing bij het individu leg, omdat dat vraagt om het loslaten van onze vertrouwde houvast: de bron van de collectieve ellende waar we allemaal in meer of mindere mate last van hebben, ons afgescheiden denken, ons niet-verbonden ego.
โIk wil wel, maar het is onmogelijk of wordt me onmogelijk gemaakt.โ
โWe glijden al zo af met elkaar. Waar gaat dit naartoe als we de controle loslaten?โ
Juist daarom.
Juist vanwege het gebrek aan vertrouwen in onszelf en in de toekomst.
Vanwege de afglijdende schaal, de toenemende problemen die ons boven het hoofd lijken te groeien.
Vanwege de toenemende verharding en het kortzichtige handelen vanuit eigenbelang.
Daarom speek ik mij uit.
Niet als selfmade life- of businesscoach die je leert hoe jij je mooiste leven creรซert en je doelen realiseert, maar gewoon als Simone.
Iemand die voorleeft dat wanneer jij steeds vaker en langer uitbreekt uit je mentale zijn, je de geblokkeerde levensenergie in je systeem van herkomst vrijmaakt en in beweging zet, precies waarvoor die bedoeld is: de vervulling van persoonlijke behoeften, individuele wensen en gezamenlijke verlangens. We hebben elkaar omhoog te tillen als we onze rijkdom willen veiligstellen en uitbreiden.
Misschien als een roepende in de woestijn.
Vanuit โde andere kantโ.
Net zo lang als nodig is.
Want als er รฉรฉn schaap over de dam is, volgen er meer.
Van links tot rechts verlangen we, diep vanbinnen, allemaal naar een gelukkig, vreedzaam en vrij bestaan.
Maar mijn visie op hoe we daar komen, staat haaks op wat de meerderheid denkt dat nodig is.
We hopen dat leiders, politiek en instanties onze problemen oplossen.
We kijken naar elkaar, wachten op de ander, wijzen naar de ander.
We kopiรซren succesverhalen of blijven hangen in oude verhalen die ons beperken.
We zijn druk of staan aan de zijlijn omdat we niet meer meekunnen in de ratrace of nooit hebben gekund. We schuiven onze eigen verantwoordelijkheid, bedoeld of onbedoeld, af.
Wat daaronder ligt, is angst.
Onbewustzijn.
Gebrek aan zelfliefde, eigen wijsheid en zelfvertrouwen.
Onvoldoende bereidheid om bewust ongemak te verdragen.
En nog onvoldoende in staat zijn om je eigen ruimte in te nemen en te verruimen, om de buitenwereld los te laten en je in de eerste plaats te richten op je binnenwereld: op wat daar aan emoties, gevoelens, gedachten en beperkende overtuigingen aandacht vraagt, wat aangekeken, doorleefd, opgeschoond en losgelaten wil worden.
Vanuit de ruimte die jij gaat innemen en de grenzen die jij zelf gaat verleggen, zonder dat ze ten koste gaan van de ander, dier of natuur, ontstaat (op termijn) wezenlijke verandering en ongekende vernieuwing. Vanuit het individu. Vanuit onderop.
En wanneer genoeg mensen hiervoor kiezen, beweegt de buitenwereld vanzelf mee, wordt die lichter, kleurrijker, harmonieuzer, meer in evenwicht.
Dat is de enige weg uit de shit, naar een hoger niveau van bestaan.
Wanneer je je lagere zelf stukje bij beetje afbreekt en je je steeds verder opent voor je ware zelf, vraagt dat volledige transparantie. Het vraagt dat je alles uit de weg ruimt wat jou weerhoudt te zijn, los van de omstandigheden.
Je hebt op een diepere laag in en met jezelf aan de slag te gaan.
De levensenergie in je systeem van herkomst vrij te maken en in beweging te zetten.
Dat is hard werken, op een manier die je niet gewend bent.
Het vraagt eindeloos geduld. Toewijding. Tijdelijke eenzaamheid. Uitzitten van ongemak.
En de moed om het radicaal anders te doen dan je tot nu toe hebt gedaan: meebewegen op de flow, tegen de onderstroom, de menigte in.
Dit is het echte werk, dat niet alleen leidt tot jouw bevrijding, maar waarmee je anderen inspireert, uitdaagt en ondersteunt hetzelfde te doen. Zodat we met verenigde krachten van onderop kunnen bouwen aan een geestelijk volwassen samenleving, in de kern democratisch, duurzaam, inclusief, leefbaar en welvarend.
Together we rise ๐ฅ,
Simone
๐ท Foto ANP: een beklad monument op de Dam in Amsterdam dat direct wordt schoongemaakt, 4 mei 2026.
